کم‌خونی فقر آهن

معرفی بیماری
کم‌خونی فقر آهن شایع‌ترین نوع کم‌خونی در جهان است که در آن بدن به‌دلیل کمبود آهن کافی برای تولید هموگلوبین (پروتئین موجود در گلبول‌های قرمز که اکسیژن را به سلول‌ها حمل می‌کند)، دچار کاهش تعداد گلبول‌های قرمز می‌شود. این بیماری در زنان در سنین باروری، کودکان، نوجوانان و افراد گیاهخوار شیوع بیشتری دارد.

علائم

خستگی مفرط و ضعف عمومی
رنگ‌پریدگی پوست
سرگیجه و سردرد، تنگی نفس، تپش قلب
سردی دست‌ها و پاها، ریزش مو، شکنندگی ناخن‌ها
ضعف تمرکز و بی‌اشتهایی
سندرم پیکا (تمایل به خوردن مواد غیرخوراکی مانند خاک، یخ یا نشاسته)


دلایل و درمان
دلایل اصلی شامل دریافت ناکافی آهن، خونریزی مزمن (قاعدگی سنگین، خونریزی گوارشی)، افزایش نیاز بدن (بارداری، شیردهی، رشد) و اختلال در جذب آهن است. درمان با افزایش مصرف منابع غذایی غنی از آهن (به‌ویژه آهن هم موجود در گوشت قرمز، جگر، ماهی و مرغ) و منابع گیاهی (عدس، لوبیا، اسفناج) همراه با مصرف ویتامین C (برای افزایش جذب آهن غیرهم) امکان‌پذیر است. همچنین باید از مصرف هم‌زمان مواد کاهنده جذب آهن مانند چای، قهوه، فیتات‌ها (سبوس غلات) و کلسیم زیاد با وعده‌های غذایی حاوی آهن خودداری کرد. ویتامین B12 و اسیدفولیک نیز برای تولید گلبول‌های قرمز ضروری هستند.